Şairler Lokantası

2010 yılı Ocak ayının son günlerinden "Şair Buluşması" adını taşıyan bir program tertip etti Cafer Petek. Pek çok isim davet edildi. Hava muhalefeti nedeniyle katılım arzu edilen düzeyde olmasa da şairleri bir araya getirmenin güzelliği bir başkaydı hani.

İlginçtir Edebiyat âlemi, içinde olan bilir, falanca kişi filanca kişi ile geçinemez, bir muhit bir başka muhiti beğenmez. Hâl böyle olunca polemikler de kaçınılmaz olur. İşte böyle bir ortamda 3-5 şairi aynı ortamda görebiliyorsak “Elhamdülillah” demeyi bir borç biliriz.

İlki düzenlenen Şair Buluşmaları programının mahfili Hanımeli Yemekevi idi. Gaziosmanpaşa’nın en meşhur kuru fasulyecisi olarak bilinen bu mekânda, ilk dikkat çeken şey duvardaki yazılar. Her misafir bir hatıra defteri gibi duygu ve düşüncelerini nakşetme imkânı buluyor. Yemek gelene kadar yazıları okumaya başlıyor insan. Ve servis geliyor, Sürükleyici bir romanın en heyecan verici yerinde kapıyı çalan misafir gibi. ... İlk olarak, adına da tadına da çok yabancı olduğumuz, tadınca tarifini almadan şuradan şuraya gitmem dedirten çorba... Ardından tereyağlı nefis kuru fasulye, yanında pilav... Mantıyı da tatmadan olmaz hani... Bir müddet sonra da tatlı geldi mi tamamdır. Ve olmazsa olmazımız: çay...

Duvarlar yazılarla süslü

(+)    Soldan sağa: Suavi Kemal Yazgıç, Nesrin Çaylı, Hülya Aktaş ve Ümit Aktaş

Duvarlardaki yazılardan bahsetmiştim sanki. Evet. Duvarda neler mi yazıyor?

-“Anneciğim ve karıcığım, kusura bakmayın ama yemek yapmayı bilmiyormuşsunuz. Yıllarca kandırılmışız. Artık Hanımeli var, yemek var..”, “Memleketime gideceğime mi sevineyim, hanımeli yemeklerinden uzak kalacağıma mı üzüleyim”, “Anne sakın kızma bu akşam yemeğe gelmeyeceğim.”

Konu yemek olunca programı unuttuk mu ne. “Mide yemek ister, sohbet bahane” nevinden bir söz vardı değil mi?

“Hangi isimler vardı?” sorusuna geçersek;

Recep Garip, Âdem Turan, İlhami Atmaca, Ümit Aktaş, Hülya Aktaş, Suavi Kemal Yazgıç, Hüseyin Akın, Ali Koçak, Nesrin Çaylı, İHL Sözlük'ün renkli siması Said Ercan, Eyyüp Akyüz, Yunus Emre Tozal, Yalçın Ayvaz...

Şair İlhami Atmaca’nın çokça fotoğraf çektiği görüldü. Fotoğraf arşivi yaptığını biliyoruz kendisinin. Çocuklarında da birer fotoğraf makinesi olduğu dikkatlerden kaçmadı. Oğlunun da yaptığı resimler göz kamaştırıyordu doğrusu. Yakın bir zamanda profesyonel ressam olması işten bile değil.

Samimi sohbet havası hâkimdi gün boyu. Öyle ki namaz molalarını da saymazsak öğle namazından akşam namazına kadar sürdü muhabbet. Edep-edebiyat ilişkisinden açıldı konu. Eski günlere gidildi. 80 kuşağının Edebiyat adına, ustalara-üstadlara karşı daha dikkatli, daha saygılı oldukları vurgusu yapıldı. Yine o dönem şairlerinin şiir adına bugüne nazaran daha çok heyecanlar ve acılar yaşadıkları da sohbetin dikkat çeken cümleleriydi. Dergilerden, kitaplardan da konuşuldu elbet. Recep Garip, konuklara Dil ve Edebiyat Dergisini; Said Ercan da Mortaka Dergisini hediye etti.

Güzel insanlar ile yemek yemek... Şiir tadında sohbet... Harika bir program oldu ezcümle. Böyle programların sürmesi gerektiği konusunda söz birliğine varılmışken, Cafer Petek toplantıyı geleneksel hale getirmek istediğini belirtti. Bu güzel haber ile son buldu güzel program.

Programın gerçekleştiği mekânı ziyaret etmek isteyenler için: www.hanimeliyemekevi.com